Geometrische en fotometrische wisselwerking tussen brilramen en menselijke gezichten
Mensen zijn sociale dieren, en onze kleding en accessoires zijn belangrijke elementen van zelfexpressie en communicatie in ons dagelijks leven.Als sociale netwerken geleidelijk zijn uitgebreid in de online wereld, dus ook de behoefte aan digitalisering van kleding en accessoires.
In het onderzoek getiteld MEGANE: Morphable Eyeglass en Avatar Network, onderzoekers van de Australian National University en Meta richtten zich op het modelleren van een bril.een dagelijks accessoire voor miljarden mensen over de hele wereldIn het bijzonder stellen zij dat om realisme te bereiken, het niet voldoende is om alleen de bril te modelleren, maar ook de interactie van de bril met het gezicht moet worden overwogen.
Geometrisch gezien vervormen de bril en het menselijk gezicht elkaar op het punt van aanraking.Ik ook., hun verschijning wordt gekoppeld aan wereldwijd lichttransport, en schaduwen en wederzijdse reflecties kunnen verschijnen en de straling beïnvloeden.Computationele methoden om dergelijke interacties te modelleren zijn daarom noodzakelijk om realisme te bereiken..
Oorspronkelijke methoden creëren niet alle geometrische en fotometrische interacties die in de echte wereld bestaan, of animatie resultaten lijden vaak aan weergave en tijd inconsistenties.Hoewel opkomende neurale rendering methoden fotorealistische weergave van menselijke hoofden en algemene objecten op een 3D consistente manier bereiken, verwante methoden houden geen rekening met de interacties tussen objecten en leiden tot onbetrouwbare combinaties van objecten.
In tegenstelling tot de bestaande methoden wil het team de geometrische en fotometrische interacties tussen brilramen en het menselijk gezicht op basis van beeldobservaties op data-gedreven wijze modelleren.Voor dit doel, ze lanceerden MEGANE.
Dit unieke model van vervormbare en herlichtbare bril vertegenwoordigt de vorm en het uiterlijk van het frame en de interactie ervan met het menselijk gezicht.Om veranderingen in topologie en rendering efficiency te ondersteunenDe onderzoekers gebruiken een hybride weergave die oppervlaktegeometrie en volumetrische 3D-weergaven combineert.
Aangezien de hybride voorstelling een expliciete correspondentie tussen de glazen biedt, kan de structuur subtiel worden vervormd volgens de hoofdvorm.het model wordt geconditioneerd door een hoogwaardig generatief model van het menselijk hoofd, waardoor het specifiek gericht is op de vervorming en veranderingen in het uiterlijk van de drager.

